Archief voor "Taiwan"

Onze reis naar Taiwan ligt intussen vijf maanden achter ons, maar ik heb nooit een wrap-up geschreven die je een overzicht geeft van de persoonlijke hoogtepunten en tips die je in het achterhoofd kan houden mocht je dit prachtige eiland bezoeken. Daar komt bij deze verandering in.

1. Trek twee weken uit voor Taiwan. Wij hebben de allermooiste plekjes van het eiland bezocht op tien dagen mits een strakke planning en last minute wijzigingen die enkel mogelijk waren door onze mobiele internettoegang en kennis van Chinese karakters. Twee weken is een minimum en indien je drie weken spendeert in Taiwan zal je je nog geen seconde vervelen.
2. Taiwanese hostels met een hoge rating zijn eerder hotels of guesthouses, maar dan met spotgoedkope prijzen. Hostelworld is dus je vriend bij het vinden van accommodatie. Des te meer omdat alternatieven een goede kennis van het Chinees vereisen. Op enkele plekken – zoals Sun Moon Lake – kan Hostelworld je niet verder helpen en wordt Google Translate je nieuwe beste vriend.
3. Laat je niet misleiden door de afstanden. Net zoals afstanden in de Verenigde Staten niet te vergelijken zijn met die in Europa, zijn die in Europa niet te vergelijken met die in Azië. Het eiland is verre van reusachtig, maar van Noord naar Zuid trekken aan zowel de Oost- als Westkust kost je een week indien je genoeg wil meepikken onderweg.
4. Vermijd de tolwegen als je een auto huurt. Zodra je Taipei verlaat is het zowat overal immers rustig op de baan en kan er stevig doorgereden worden. Geen nood om bij te betalen voor een even lege en quasi even lange tolweg dus.
5. Voorzie een GPS indien je een auto huurt. Zonder is het nagenoeg onmogelijk om overal je weg te vinden eenmaal je de bebouwde kuststrook verlaat.
6. Indien je geen auto huurt zijn er verschillende locaties in het binnenland die moeilijker te bereiken zijn wegens gebrek aan (uitgebreid) openbaar vervoer. Zolang je aan de kust blijft kan je alles eenvoudig per spoor (en taxi vanaf het station) bereiken.
7. Voor snelle verplaatsingen over lange afstand is er een hoge snelheidstrein die van Noord naar Zuid spoort langs de Westkust (het Taiwanese equivalent van de Japanse shinkansen). Een alternatief is het grote aanbod aan goedkope binnenlandse vluchten. Ook hiervoor is een kennis van het Chinees of een vlot gebruik van Google Translate vereist.
8. In Taipei en omgeving kan je je zonder problemen een week amuseren. Vier dagen lijkt me een minimum. Aanraders zijn het stadscentrum met zijn tempels en monumenten, de Shilin nachtmarkt, Xinbeitou, de Maokong ropeway en Danshui.
9. Naast Taipei zijn het Guqifeng park, Sun Moon Lake, Kaohsiung, Hualien, Kenting en Taroko Gorge niet te missen.
10. Huur een scooter in Kenting (tenzij je al een huurauto hebt) en Taroko Gorge.
11. Taiwan is in sommige opzichten een opgekuiste miniatuurversie van China: je kan hier op een relatief kleine oppervlakte van veel Chinees moois (tempels, cultuur,…) en lekkers (Cantonese en andere keuken) genieten zonder een dik pak smog boven je hoofd.

Een overzicht van onze rondreis kan je hieronder bekijken.

Gisterenmiddag waren we al eens in Hualien Airport, nu zitten we er alweer. Reden van die binnenlandse vluchten frenzy is het bezoek aan de picture perfect Taroko Gorge dat nu enkele uren achter ons ligt. Deze marmeren kloof met op sommige plaatsen een diepte groter dan één kilometer wordt doorsneden door een azuurblauwe rivier. Die kleur, de verschillende stroomversnellingen, meanders en uitkijkpunten bovenop pagoda’s en hangbruggen maken dit een prachtig plekje op aarde. En het was er ook lichtjes koeler dan de moordende 32°C in het 30 kilometer verderop gelegen Hualien waar we bij het krieken van de dag onze scooter (in België met 125cc technisch al een moto) beklommen.

De kloof zelf is voorzien van een goed aangelegde weg waarover heerlijk kan gesnord worden in het zonnetje en doorheen pikdonkere tunnels die je als een portaal van de ene mooie omgeving in de andere katapulteren. Ook mooi waren de Cingshuei kliffen – zo’n 10 kilometer ten Noorden aan de kust – die we een bezoekje brachten voor we de kloof inreden. Hier duikt de marmeren bergketen met zijn meer dan een kilometer hoogte bijna verticaal de zee in.

Binnen enkele uren zijn we weer in Taipei voor een laatste avond lekker drukkende hitte. Overmorgen rijst de zon voor ons weer in Japan.

Lees verder

Vandaag vertrokken we met een heerlijk ontbijt met zicht op azuurblauw water achter de kiezen weer naar het Noorden, meer bepaald Kaohsiung, waar we op het vliegtuig richting Hualien stapten voor de laatste etappe van onze reis. Na een klein oponthoud met muggenziftende autoverhuurders – ze kijken hier echt elke kras die met het blote oog te ontdekken is in viervoud na alhoewel de baan vol rijdt met meer deuken dan wielen – kwamen we zonder problemen aan in ons hostel, dat opnieuw een erg goede prijs-hotelgehalte verhouding heeft.

Morgen verkennen we Taroko Gorge, naar het schijnt één van de mooiste natuurwonderen in deze contreien, maar vandaag hielden we het op een wandeling door de gezellige binnenstad en de voorbereiding voor morgen: het huren van een scooter. Daarmee zijn we deze avond in Chinese stijl (lees: alle verkeersregels met een korrel zout nemende) naar een avondmarkt gereden, ditmaal één die zich specialiseerde in vuurwerk. Met een beker versgeperst fruitsap en een corndog in de hand konden we zo een spektakel aan luide knallen en lichteffecten bewonderen tot we het beu waren (en zoiets duurt wel even).

Tot slot nog even meedelen dat ik vandaag het vetste panorama van mijn leven heb gezien: de binnenlandse vlucht die op het eerste zicht een noodzaak was om ook deze kant van het mooie Taiwan mee te pikken bleek een uitzicht te verschaffen dat toeliet om het hele eiland in één oogopslag te bewonderen. Links en rechts zee en in het midden (ooit) vulkanen die door het wolkendek heen priemen tegen een achtergrond van het Chinese vasteland. Prachtig. Maar genoeg superlatieven voor vandaag, tot morgen!

Lees verder

Honderdtweeëntachtig foto’s op acht uur. Dat zou iets moeten zeggen over de pracht van Kenting National Park. Die verzameling afbeeldingen van natuurlijke pracht tegen een helblauwe achtergrond is te verdelen in het binnenland en de kust. Met het binnenland bedoel ik voornamelijk de Kenting National Forest Recreation Area. Deze hebben we vroeg in de voormiddag bezocht in een tevergeefse poging de hitte te slim af te zijn. Maar dat kon de mooiheid van dit summum van het gigantische Kenting National Park niet bederven. Valleien gevormd door wat ooit een gigantisch koraalrif was, lianen kriskras door elkaar tientallen meters hoog, apen, herten, honderden vlinders en hagedissen in het wild, twee prachtige grotten en een panorama om u tegen te zeggen zijn enkele dingen die deze plaats op aarde zo mooi maken.

Na goed gezweet te hebben op de hiking trails van de Forest Recreation Area was het hoog tijd voor afkoeling in het azuurblauwe water rond Sail Rock. Bovendien bevindt zich hier een prachtig (maar klein) stukje koraalrif dat krioelt van het leven. Vissen zo kleurig, talrijk en gek dat ze benoemen onbegonnen werk zou zijn. Dat brengt me meteen bij mijn heldendaad van de dag: in een net dat snode lokale vissers onder water hadden geplaatst zat een kogelvis (of voor de Japanners: fugu) verstrikt. Helemaal opgeblazen en met gif om tien olifanten te doden in de aanslag. Echter weerhield dit koene Jonas niet om het dier uit het net te bevrijden met blote hand. Heroïsch.

Na het middageten in de lokale 7-11 – we zijn deels Japanners, we bekennen – hebben we de overige kustlijn ten Oosten van Kenting verkend. Eerst tot aan het meest zuidelijke puntje van Taiwan, vervolgens langs enkele prachtige zandstranden met een betere surf dan die van Oost-Australië, opmerkelijk plotse groene grasvlaktes (waarvan er eentje door de bloedhete temperatuur in lichterlaaie stond) en meer eeuwenoud koraal terug naar het Noorden. Een prachtige route in een omgeving die ik gisteren reeds lyrisch omschreven heb.

De dag hebben we afgesloten in het stadje Kenting waar elke avond een reuzegezellige nachtmarkt wordt gehouden. Bijlange niet zo groot als die van Taipei, maar een zwoele 27°C, een frisse zeebries en een attitude die je enkel in vakantieoorden terugvindt zijn andere sterke troeven. Spijtig dat we morgen alweer naar het Noorden moeten afreizen, maar ook daar valt er – althans volgens de reisgidsen en vele vrienden – van alles moois te bezoeken.

Lees verder

Vandaag hebben we het zuidelijke Tainan ingeruild voor het nog veel zuidelijkere Kenting. Die tocht van drie uur hebben we via Kaohsiung gemaakt om de prachtige Lotus Pond en al diens paviljoenen te bewonderen. En dat alles naar aanleiding van mijn huidige wallpaper die daar blijkt genomen te zijn.

Rondom deze vijver staan een handvol tempels, maar de echte reden om het comfort van airco in de wagen in te ruilen voor 31°C zonder een wolkje aan de hemel, zijn de paviljoenen die erin gebouwd zijn. Bij het draak tijger paviljoen wandel je langs de mond van de draak naar binnen en langs de mond van de tijger weer naar buiten voor goed geluk. Vanop de twee torens heb je een fenomenaal zicht op de omgeving. Een honderdtal meters verderop bevindt zich het Wuli-paviljoen: een schattig paviljoentje waar een in lampionnen geklede honderd meter lange brug naartoe leidt. Tenslotte is er nog het Shang-di paviljoen gewijd aan de eerste keizer van China, gekenmerkt door een sterk uitvergrootte versie van hemzelf.

Na het nuttigen van één van de beste en goedkoopste fruitsapjes die mij elke dag opnieuw naar Taiwan zouden doen komen en een heerlijke dumpling lunch, reden we via de kustweg verder naar Taiwans meest zuidelijke puntje: Kenting National Park. In de dorpjes waan je je er in de Caraïben, op de stranden ook. Alles ziet er hier ongelofelijk tropisch en laid-back uit. Morgen verkennen we dan ook op ons gemak de omgeving met een handje uit het raam. De late namiddag hebben we alvast gevuld op een fijn zandstrand omgeven door palmbomen.

Lees verder

Bij het ontwaken met uitzicht op Sun Moon Lake, Lalu Island en het 46 meter hoge paviljoen (zodat het topje zich exact 1000m. boven zeeniveau bevindt) dat wijlen Chiang Kai-Shek voor zijn moeder bouwde scheen de zon reeds in een staalblauwe hemel. Het beloofde een mooie dag te worden. Na het ontbijt in de kamer hebben we de banden van onze huurwagen kennis laten maken met het betere bochtenwerk en zijn we tot aan dit paviljoen gereden. Het uitzicht van hierop zou fenomenaal moeten zijn, maar een plotse mist plaagde ons telkens weer met het maken van killer panorama’s.

Na een tweetal uren rijden – en net op tijd voor het middageten – arriveerden we bij wat ongetwijfeld één van ‘s werelds unieke natuurwonderen moet zijn: brandend water. Onder het wateroppervlak bevindt zich immers een geiser van natuurlijk gas dat bij contact met de lucht spontaan ontbrandt. Zo spectaculair dat we er een (hieronder terug te vinden) filmpje van hebben geschoten.

Met wat gebakken rijst en noedels achter de kiezen werd de finale etappe naar Tainan ‘de zuidelijke stad’ ingezet. Een beetje het Kyoto van Taiwan, althans op papier. Gelijkenissen: ook hier een overweldigende hoeveelheid aan grote en mooie tempels, maar met het risico op een overdosis hebben we deze links laten liggen. De twee forten die hier respectievelijk door de Nederlanders/Japanners en Chinezen zijn gebouwd hebben we echter wel bezocht, evenals de bij valavond prachtig verlichte Chihkan toren met aangrenzende sterk overbevolkte koi pond.

Lees verder

Niet ver onder Taichung bevindt zich het oude stadje Lugang, waar we kort na het ontbijt enkele uren verpoosd hebben in de verzengende hitte die de Taiwanese lente kenmerkt. Hier zijn enkele mooie tempels, beroemd om het fijne houtsnijwerk dat het stadje op de kaart van de Japanse bezetters plaatste anderhalve eeuw geleden, en een handvol authentiek Chinese straten terug te vinden, dankzij de notoir conservatieve inwoners die het niet zo op vernieuwing hadden. Allemaal leuk om eens te bekijken, maar niet echt wereldschokkend (in tegenstelling tot gisteren).

In de vroege namiddag zijn we op onze eindbestemming voor vandaag toegekomen: Sun Moon Lake. Dit is tevens de eerste stop op alle grote rondreizen voor Westerse toeristen die vanuit Taipei vertrekken. Zij missen al het moois in de vorige blogpost, maar de schoonheid van het meer net buiten ons balkon doet dat gemis ongetwijfeld snel vergeten. Denk Lago di Como meets Ha Long Bay: een azuurblauw meer van middelmatige grootte omringd door kilometers hoge bergen gesluierd in mistflarden. Ideaal om te verkennen per boardwalk en boottocht. Beide vulden onze namiddag en avond. Tijdens die laatste werden we daarboven getrakteerd op een prachtig klank- en lichtspel dankzij enkele honderdduizenden LED-lampjes die de gehele haven sfeervol inkleedden en een tiental fonteinen met voorgeprogrammeerde showmodus. Spek voor fontein-en-lichtjes-liefhebbende-Lynn haar bek.

Lees verder

Na een fantastische driedaagse citytrip in Taipei hebben we vanochtend een huurauto opgepikt om Taiwan mee in de lengte te doorkruisen. Van Noord naar Zuid. Een reisroute die ons vandaag tot in Taichung bracht. Onderweg zijn we gestopt aan twee minder bekende toeristische attracties waar je mond letterlijk van open valt: de Tzushr tempel en het Guqifeng park.

De eerste is ongetwijfeld de meest overdadige tempel die ik ooit in mijn leven zag. Elke vierkante centimeter bevatte bladgoud, een bas-reliëf, preciesiebeeldhouwwerk of een felgekleurd eeuwenoud geschilderd meesterwerk. Adembenemend. Maniakale versieringsdrang tot in het extreme gedreven. Naast de tempel is Sanxia, het dorpje waarin deze terug te vinden is, ook de moeite van het bezoek waard. Een gezellige auto- en scooterluwe winkelstraat rijgt er ambachtswinkeltjes met eetkramen en de enorm door ons geliefde drankstalletjes aan elkaar. Verse kroepoek en kiwidragonfruitsap voor het equivalent van enkele euro’s.

Na enkele uurtjes in de auto en een korte tussenstop aan het idyllische Green Grass Lake, lag de grootste verbijstering van de dag nog voor de boeg: Guqifeng park. Dit – toegegeven – vervallen park bevat honderden replica’s van ‘s werelds grootste kunstwerken. Een surrealistisch allegaartje dat in een toverachtige setting elke verbeelding tart. Kers op de taart is een klein museum in het midden van het park dat kunstschatten herbergt die naar onze onprofessionele mening niet moeten onderdoen voor wat in de grote nationale musea wereldwijd terug te vinden is. Chinese miniatuurdorpen van tientallen vierkanten meters, hemelbedden, klokken en boten vervaardigd uit niets dan jade, Ming-vazen van drie meter hoog,… en zo kunnen we nog even doorgaan. Mijn ogen fonkelden nog nooit zo bij een museumbezoek.

Een half uurtje later zijn we toegekomen in het eerste hostel van onze roadtrip, te Taichung. Nu ja, hostel… het equivalent van een **** hotelsuite voor de prijs van een pizza in België is een beter omschrijving. Zo mag het voor ons elke nacht zijn. Slaapwel!

Lees verder

Na een nachtje feesten was een rustige dag op zijn plaats. En zo geschiedde. Tegen de middag – toen de meesten nog lekker hun roes lagen uit te slapen – hebben we downtown Taipei ingeruild voor de met theeplantages bedekte heuvels van Maokong. Een plek die vanuit het centrum eenvoudig te bereiken is per metro gevolgd door een spectaculaire 4 kilometer lange rit per gondola. Onze had zelfs een glazen bodem en was bijgevolg ‘Crystal Cabin – Eyes of Maokong’ gedoopt. Eigenlijk hadden we hiervoor moeten bijbetalen, maar miscommunicaties kunnen blijkbaar soms ook onverwacht positief uitdraaien.

Eenmaal in Maokong aangekomen hebben we een kleine wandeling ondernomen om de omgeving te verkennen. De rest van de namiddag hebben we gespendeerd in een privé cabana van een top theehuis. Hier betaal je voor een pakje lokaal geteelde thee en een waterfooi om vervolgens een middag lang genieten te kunnen van het uitzicht met een klein kopje warme vloeibare lekkernij in de hand. Uiteraard kan je er ook Taiwanese specialiteiten bij consumeren. Een kans die we niet aan ons voorbij lieten schieten. Ons theehuis, Yuanxuyuan, had binnenin zelfs een met koi’s gevulde vijver waarover je van steen tot steen moest springen om tot bij je cabana te geraken. Hoe de ober dat met een schotel vol gloedhete soep deed is me een raadsel.

Vanuit de heuvels ten Zuidoosten van Taipei wordt trouwens pas echt duidelijk hoe fenomenaal hoog de Taipei 101, ooit ‘s werelds hoogste gebouw en onlangs van de troon gestoten als hoogste gebouw op een eiland, wel is. Want als je aan de voet ervan staat lijkt hij écht klein. Een stuk kleiner zelfs dan bijvoorbeeld een – in verglijking – lilliputter zoals de Empire State Building.

Na het vallen van de avond zijn we gaan dineren in de Shilin Night Market, Taiwans grootste. Naast een hoeveelheid aan eetstalletjes kan je hier ook zowat alles kopen dat Made in China is. Een plezierige plaats dus om enkele uren door te kuieren, vergelijkbaar met de souk in Marrakesh of Grand Bazaar in Istanboel.

Lees verder

Na gisteren het centrum van Taipei onveilig te hebben gemaakt – oké, misschien waren het eerder de honderdduizenden scooters – trokken we vanmorgen stroomafwaarts naar Danshui. Voor zij die in New York zijn geweest: het Taiwanese equivalent van Coney Island. Voor zij die er nog niet zijn geweest: shame on you. Danshui dus; een leuk kuststadje met een drukke winkelstraat vol Chinese prullaria en een boulevard waarop zowel permanente snackstalletjes als kermisattracties terug te vinden zijn, maar eveneens enkele bezienswaardigheden herbergt. Twee hiervan zijn Fort San Domingo en Fort Huwei. Het eerste is een oorspronkelijk Hollands fort uit de ‘goede oude tijd’ van de VOC dat later omgedoopt werd tot Brits consulaat, het tweede één dat naar aanleiding van de recentere Frans-Chinese oorlog werd gebouwd.

Op onze weg terug hebben we halt gehouden in Xinbeitou, een stadje dat eveneens tot de agglomeratie van Taipei behoort en beroemd is om zijn fantastische warmwaterbron. Een natuurlijk wonder dat de Japanners – wie anders? – iets meer dan een eeuw geleden begonnen te exploiteren. Heden kan je er gratis de Di Re vallei, een stomend meer dat naast een heleboel mineralen rijk is aan radium en met een permanente temperatuur van 70°C voor de nodige mist zorgt, bezoeken. Van hieruit stroomt het water naar het met onsen hotels gevulde stadje terwijl het langzaam afkoelt. Enkele honderden meters verderop kan je dan ook lekker met je voeten in een vijftig graden warme rivier baden. Weer enkele steenworpen verderop is het publieke stedelijke bad terug te vinden. Een openlucht spa-oord waar je (in tegenstelling tot Japan) je zwemkledij kan aanhouden en dus als koppel samen kan genieten van een onderdompeling in mineraalrijk water met een temperatuur tussen de 35°C en 45°C. Heerlijk. We hebben er zolang genietend zitten weken dat we bijna het avondmaal in een sjiek Hong Kong stijl restaurant ter ere van Sean zijn verjaardag misten.

‘s Avonds zijn we ter ere van diezelfde gebeurtenis het nachtleven van de Taiwanese hoofdstad ingedoken. Eerst een halve minuut in een hippe bar, voornamelijk om een stempel op te halen die ons later op de avond gratis toegang zou verschaffen, en na een korte taxirit in één van Taipei’s beste clubs. Een plaats waar Aziatische vrouwen niet enkel onderaan maar ook bovenaan niet veel om het lijf hebben. Stiekeme asian lovers, schrap Japan van jullie lijstje en kom hierheen!

Lees verder