Archief voor "Marokko"

Meknes is zowat de meest gemiddelde Marokkaanse stad tot nu toe. Niet vuil en niet proper, rammelbakken naast moderne wagens (eigendom van voornamelijk Franse Marokkanen) naast kalesjen, niet duur en niet goedkoop. Ik hou wel van gemiddelden. Misschien hou ik daarom ook wel meer van Meknes dan van Casablanca of Rabat.

Ook vandaag hebben onze voeten genoeg kilometers afgelegd. Ditmaal niet omdat alle bezienswaardigheden buiten de stad liggen, maar omdat de stad simpelweg uit twee delen bestaat (met op de scheiding het grootste McDonalds filiaal ooit gezien).

Het mausoleum van Moulay Ismail, de Bab Mansour, de souks en Dar el Ma hebben we vandaag bezocht in een aangename 35°C. Dar el Ma (de opslagplaatsen voor graan en water, die de stad in de 17de eeuw overeind hielden tijdens de belegering door de barbaren, en de stallingen voor duizenden paarden) is momenteel gesloten voor publiek wegens renovatiewerken. Maar met behulp van een taxichauffeur en een gulle gift van 40 Dirham kregen we zelfs een privé-rondleiding van de conciërge.

Alvorens we morgen in Fez aankomen maken we een tussenstop in Volubilis, het belangrijkste Romeinse ruïnecomplex in Marokko.

Marokko heeft me vandaag verrast. Deze ochtend geen boemeltrein type Roemenië maar een inter city type Antwerpen-Brussel, inclusief verdiep en airco (die afstond omdat het anders té westers zou aanvoelen). Deze ochtend geen grauwe stad met krottenwijken, maar een – naar Marokkaanse normen – nette stad gevuld met mannen in maatpak.

Rabat verwelkomt je met grote onderhouden esplanades en een ruime medina (nog steeds levendig, maar met een pak minder geduw doorheen smalle straatjes). Het is de meest westerse stad onder de Marokkaanse steden, al doen sommige stadsdelen hun best om het tegendeel te bewijzen.

De meeste bezienswaardigheden, waaronder Romeinse ruïnes, het mausoleum van Hassan II en een middeleeuws stadsdeel met prachtig uitzicht over de kust, liggen aan de rand van de hoofdstad. Dat staat gelijk aan kilometers wandelen in de brandende zon.

Voorts was vandaag een rustige dag, die we hebben afgesloten met aperitief bij zonsondergang en pizza’s. Zodra we de woestijn in duiken zal het immers enkel tajine of couscous met kefta, lam of kip zijn wat de pot schaft.

Morgen staat de voorlaatste stad op het programma: Meknes. Daarna trekken we door naar Fez.

Er zijn weinig plaatsen waar ik na zonsondergang niet graag kom en er zijn er nog minder waarbij ik datzelfde gevoel overdag heb. De oude medina van Casablanca heeft zichzelf comfortabel in dat laatste lijstje geplaatst.

De snelste wandelroute om van de levendige marché central (waarnaast ons hotelletje voor vannacht ligt) naar de moskee Hassan II te wandelen loopt dwars doorheen de oude medina. Niet echt de meest idyllische wandeling van mijn leven, maar het was de moeite waard. De moskee Hassan II is immers de tweedegrootste moskee ter wereld (na Mekka), heeft een oppervlakte van 2 hectare, een minaret van 200 meter hoog en een plein met Vaticaanse allures (met plaats voor 80000 gelovigen). Indrukwekkend!

Het nieuwe gedeelte van Casablanca is gebouwd naar de Franse havenstad Nice. Met wat moeite zie je het, al blijf je onmiskenbaar in Marokko. Casablanca is een afgeleefde stad met een grote kloof tussen rijk (rijden rond in een Mercedes ML) en arm (lopen rond in een stoffige, vuile en gescheurde jelaba).

Wat de temperatuur betreft voelt het hier niet veel frisser aan. Wat we gewonnen hebben in graden, hebben we weer moeten inboeten in vochtigheid.

Morgen sporen we verder naar Rabat, de Marokkaanse hoofdstad.

Gisteren werden we, na twee maal twee uur (peanuts dus) vliegen, op de tarmac van de luchthaven van Marrakesh opgewacht door temperaturen die in de schaduw met de veertig graden flirten. Best doenbaar wist een Marokkaan, vorige week was het immers 45 graden. Het is hier warm, maar inderdaad draagbaar en verre van het plakkerigst ik me ooit heb gevoeld (bespaar me uw gedachten bij deze zin).

Marrakesh is een leuke stad, al komt dat vooral door de uitgebreide soeks en het Djemaa El Fna plein dat een paar keer per dag van inkleding verandert. Voorts is het een gewone Arabische stad (met alle bijhorende kwaliteiten en ergernissen) met vriendelijke inwoners. Wie op reis gaat naar Marokko raad ik aan er een dag of twee te blijven. Wie op zoek is naar een bestemming voor een romantische city trip raad ik het hieronder besproken Madrid (of New York, Istanboel of Barcelona) aan.

Morgen reizen we door naar Casablanca, waar het zo’n – welkome – tien graden frisser zou zijn. Ik ga intussen genieten van een verkoelende douche in het kleine Arabische paleis dat onze kamer is en vervolgens een tajine laten smaken tussen het hypnotiserende geluid van de slangenbezweerders. Tot snel!