De overnachting in Beppu is een verjaardagscadeau van Lynn voor mij (naast een funky telegeleide helicopter en persoonlijke yukata): een echt onsenhotel met traditioneel Japans diner en mijlenver uitzicht op de zee. De avond bestond dan ook uit stijlvol eten en achteraf weken in natuurlijk bronwater bovenop het dak van het hotel, in de warme Japanse nachtelijke wind… het leven kan mooi zijn.

In België beleeft de festivalzomer zijn hoogtepunt met Pukkelpop dezer dagen, in Japan staat de zomer bekend om zijn matsuri’s, de Japanse tegenhangers van onze festivals. Eigenlijk zijn ze best te vergelijken met de pensenkermissen en jaarmarkten die wij in september houden. Elke wijk, stad, tempel of district heeft er hier één. Sommigen zijn spectaculair, anderen gewoon gezellig. De spirit boat matsuri, gisteren in Nagasaki behoort tot de eerste soort. Wie denkt dat enkel Chinezen er tijdens hun nieuwjaar in slagen om urenlang een geratel van duizenden bommetjes doorheen de hele stad te laten weerklinken, heeft het fout. Terwijl de gestyleerde boten van elke clan in de stad naar de haven worden gedragen leven de Japanners zich als kinderen uit bij het afsteken van ettelijke tonnen vuurwerk, met een oorverdovend lawaai tot gevolg.

Na een drie uur durende regenachtige rit met onze 800kg pure paardenkracht zijn we deze middag aangekomen in Kumamoto, bekend om zijn traditioneel Japans kasteel. Ondanks het harde onweer (half Vlaanderen had gemakkelijk onder water gestaan) hebben we ons niet laten doen en het hele kasteel bezocht. Morgen staan de andere twee bezienswaardigheden in de buurt op het programma: de vulkaan Aso en de tuin Suizenji.

Na een dag Osaka zijn we eergisteren per wagen op reis naar het Zuiden vertrokken. Onze wagen is een gloednieuwe Mazda AZ Wagon en zou zich meteen thuisvoelen tussen zijn Europese tegenhangers in het segment sportwagen: aerodynamica is een optie en de motor draait op de snelweg meer toeren dan er knoppen op een Japans toilet staan, maar hij bolt goed.

Na 8 uur tuffen zijn we tegen de avond aangekomen in Hagi, een klein romantisch en historisch kuststadje in het uiterste zuiden van Honshu. Na anderhalve week zweten was ik dan ook blij in het kraakheldere lauwe oceaanwater te kunnen duiken. Na een bezoek aan de ruïnes van het kasteel van Hagi zijn we gisteren naar hier, Fukuoka, getrokken. Afgelopen anderhalve dag hebben we de stad verkend en morgen kruipen we opnieuw in onze bolide om verder naar het Zuiden, in de vorm van Nagasaki, te reizen.

Vlakbij ligt het grootste Japanse Chinatown, waar we gisterenavond iets zijn gaan eten. Voor zij die Lynn haar blog niet volgen: eten is spotgoedkoop in Japan, zowel in de winkel of combini (lees: convenient store) als op restaurant. Ook drinken is naar Belgische prijzen uiterst laag en is – dankzij 1 automaat per 4 Japanners – letterlijk overal aanwezig. De automaten hier zijn een geavanceerde versie van degene die in Belgie te vinden zijn: ze slikken briefjes, verkopen veel meer producten en zijn in staat om drank of voedsel op te warmen. Zo kan je bijvoorbeeld een Starbucks Caffè Latte opgewarmd de klok rond kopen voor ongeveer een euro.

Vannacht vertrekken we per nachtbus terug naar Osaka. Meer verhalen vertel ik van daaruit.

De eerste dag heb ik niet veel meer gedaan dan van de luchthaven (met belachelijk intensieve douane-controle) naar Lynn haar campus gereisd en deze – nog groggy van de lange vlucht – verkent. De tweede dag zijn we meteen naar Kyoto, de oude hoofdstad van Japan en de – op Osaka na – dichtst bijliggende stad, gereisd om er de Kodaiji en Kiyomizudera te bezoeken (Google er maar eens op los). Dag drie zijn we begonnen aan onze trek naar het Oosten (of Noorden, al naar gelang hoe je het bekijkt). Met JR-treinen zijn we tot in Nagoya gespoord, waar we het geluk hadden een Matsuri mee te maken in de Osu Kannon tempel. Na een met airco gekoelde nachtrust (Lynn haar kot wordt – tot haar grote spijt – enkel overdag gekoeld) zijn we per shinkansen vertrokken naar Tokyo. Deze mag dan “maar” half zo snel gaan als een lijnvlucht, de uitbundige Japanse formaliteiten komen er niet aan te pas en de luxe is een graadje hoger.

Het hotel in Tokyo is eenvoudig (de kamer bestaat uit vier muren en is gevuld met lucht), maar met zoveel in de buurt te verkennen storen we ons daar niet aan. De wijken Akihabara (nerd-town), Shibuya (shopping-town) en Harajuku (alternative-town) zijn reeds de revue gepasseerd. Morgen staan nog Asakusa (het oude stadsgedeelte), Ueno (hét park) en Shinjuku (het wolkenkrabber district) op het programma voor we vertrekken naar de Fuji-san, die we gedurende de nacht gaan beklimmen.

Daarnet hebben we hem al even gezien toen we op de Tokyo Tower stonden. De lichtjes van de Schelde verdwijnen er in het niets bij…