Archief voor "Nagano"

Zoals voor kastelen, (nacht)zichten, tuinen, onsen, heilige gronden, grote Boeddha’s, festivals, schrijnen, grotten, sake en Chinese wijken in Japan, bestaat er ook voor de poedersneeuwrijke skigebieden in dit land een ranking. Vorig jaar deden we nummer één aan, dus nu was het logischerwijs tijd voor nummer twee: Nozawa Onsen.

Dit 300 hectare grote skigebied bestaat sinds 1912 – exact een eeuw geleden – en is daarmee het oudste van Japan. Ook werd hier tijdens de olympische winterspelen van ’98 om de biatlontitel gestreden. Een glorieus evenement waaraan een veelheid aan afgeschenen posters in onze ryokan (lees: bed & breakfast) ons graag herinnerde. Maar buiten om van het verfijnde half pension te genieten en om vanonder onze futon naar de metersdikke sneeuw te kijken, hebben we er niet vaak vertoefd. Het weer was ditmaal immers fantastisch en de pistes lagen er onberispelijk en – zoals steevast in Japan – nagenoeg verlaten bij. Een mens zou gek moeten zijn om daar niet van te genieten. En wanneer de spieren ons lieten weten dat het genoeg was, dompelden we hen onder in één van de dertien gratis toegankelijke warmwaterbronnen die het dorpje rijk is.

Het skigebied Nozawa Onsen is evenzeer een aanrader als Niseko United, al was het maar vanwege de fenomenale skyline course. Kilometers lang daal je hier, aan de hand van afgereden rode en zwarte pistes, over een metersbrede heuvelrug af met aan weerszijde niets dan panorama’s om bij te gaan liggen. Al herinner ik me niet daar onderuit te zijn gegaan.

Lees verder

Na een ontelbaar aantal haarspeldbochten, die ons dwars doorheen de Japanse alpendorpjes voerden, arriveerden we bij één van de grote parkings die het begin van het Kamikochi-dal signaleren. Hier ben je verplicht je trouwe vierwielige stalen ros achter te laten en de laatste tien kilometer tot het nationale park per bus af te leggen. Of per taxi, omdat we nu eenmaal graag in stijl reizen.

Kamikochi is a popular resort in the Japanese Alps of Nagano Prefecture, offering some of Japan’s most spectacular mountain scenery. It is a roughly 15 kilometer long plateau in the Azusa River Valley, about 1500 meters above sea level. It is surrounded by tall mountains, including Nishihotakadake (2909 m), Okuhotakadake (3190 m), Maehotakadake (3090 m) and the active volcano Yakedake (2455 m).

Net zoals in de andere nationale parken wereldwijd kan je jezelf dagenlang uitleven door één van de vele bergen te beklimmen aan de hand van kuitenbijters van hiking trails, maar je kan ook gewoon een eenvoudig te bewandelen pad op de valleibodem volgen dat je in enkele uren langs alle hoogtepunten voert. En die waren de moeite. Van mangroves geworteld in kristalhelder water dat een venster vormt op de fel geschakeerde ondergrond tot spierwitte uitgestorven bomen in een azuurblauwe rivier omringd door uitlopers van een actieve vulkaan die zich hier en daar laat kenmerken door middel van een geiser of een plas kokend water. Het meest bewonderenswaardig is bijgevolg misschien wel de gigantische afwisseling in biodiversiteit die je tijdens één wandeling bezoekt.

Als het aan Lynn en mij had gelegen, hadden we Narai nooit bezocht. Daar hebben we mijn ouders voor te danken. We hadden de nederzetting simpelweg over het hoofd gezien omdat de Kiso-vallei, waarin dit dorpje zich in bevindt, zich tot ver naar het Zuiden uitstrekt en de twee andere authentieke postdorpjes die dit dal kenmerken in die richting liggen. Maar Narai bleek slechts een uur rijden van Matsumoto, ons vertrekpunt van de dag. Ideaal dus om in één prachtige dag met het Kamikochi-dal (zie morgen) te combineren.

During the Edo Period, Narai marked the half way point between Kyoto and Edo to travelers along the Nakasendo Route. It was the most wealthy post town of the Kiso Valley, and was sometimes referred to as “Narai of a Thousand Houses”. Visitors will understand this nickname when comparing Narai to the other former post towns in the area; the preserved houses stretch on much longer in Narai than elsewhere.

Overal in Japan heb je oude straten en wijken. Vaak beschermd zodat de authenticiteit niet wordt verpest door een handvol ‘moderne meesterwerken’. Kyoto staat er bekend voor, maar ook Kanazawa en Takayama maken er hun handelsmerk van. Geen van hen biedt echter de natuurlijke omgeving die je in Narai terugvindt. En die maakt de beleving net zoveel echter. Want het is toch een beetje moeilijk om je middenin een ninja-verhaal te wanen wanneer er zich een grote department store om de hoek bevindt.

Matsumoto vormt het hart van de Japanse alpen en is – ten opzichte van haar omgeving – met tweehonderdtwintigduizend inwoners een kanjer van een stad. In vergelijking met de echte groten (Tokyo, Yokohama, Osaka,…) stelt dit allemaal niets voor, mat dat geeft Matsumoto net charme. Een beetje te vergelijken met Lier versus Brussel.

Net zoals Lier haar Zimmertoren heeft, zo heeft Matsumoto haar wereldberoemde kasteel. Een kleintje naar Japanse standaarden, maar wel uniek vanwege de kenmerkende zwarte kleur. Dat is tot je het kasteel ‘s nachts bezoekt. Dan pas valt op dat het kasteel even wit als zwart ziet. Verder kent Matsumoto niet veel hotspots, al is enkele uren doorheen mooie winkelstraten gevuld met moderne architectuur, langs gezellige oevers en door het oude centrum wandelen best aangenaam. En de beste ramen (lees: noedelsoep) van Japan, die vind je er ook.