Archief voor "Filipijnen"

Twee half uur durende boottochten (van en naar Verde Island) en het zit erop voor dit jaar, het duiken. Maar wat voor duiken. Alhoewel het in en rond Small La Laguna en Sabang best spectaculair is onder de zeespiegel, wordt de hoeveelheid leven er in de koraalriffen toch stevig afgetroefd door dat rondom ‘het groene eiland’, tevens een onderwaternatuurreservaat. Save the best for last, of zoiets.

Daarna restte ons enkel nog een laatste goedkope massage in ontvangst te nemen, en weer helemaal op te warmen door een combinatie van klimaat en diner met uitzicht over de kalme branding. Ditmaal zijn we alvast niet op onze honger blijven zitten, figuurlijk. Puerto Galera is een stevige aanrader voor wie wil duiken, maar wij hebben hier zowat alles gezien en dromen al weg bij wat volgt.

Een rustige dag. Slechts één duik gedaan vandaag, maar wel meteen één van de betere – zo niet de beste – milde driftduik van de afgelopen twee bezoeken aan Puerto Galera. Deze ochtendduik had nog een extra verrassing in petto, al gaf de naam ‘Hole in the Wall’ die wel een beetje weg. Dit is wat ze er elders over schrijven.

At 12 meters/ 40 feet you will find this little hole in the middle of a huge rock, big enough for one diver to swim through. Over the years thousands of divers have been through here. An area with a good chance to see giant trevally, snappers, scorpion fish, turtles as well as a lot of different soft corals, gorgonian fans and big sponges. Sometimes strong current are present but an easy dive site for everybody when it´s slack tide.

Veel stroming was er niet, maar wel massa’s onderwateractiviteit. Van de goede soort, zeedieren dus. De namiddag hebben we gevuld met luilekkeren en een laatste snorkeltocht in de baai van Small La Laguna. Morgen trekken we immers naar Verde Island en zetten we misschien nog een allerlaatste stapje in de omgeving.

Troubles in paradise. Mijn meest favoriete bezit – op Lynn na dan (grapje) – is gisteren uit onze kamer gestolen: mijn Canon EOS Kiss X4 mét 18-55 mm lens. Recht uit de cameratas (die nog mooi op zijn plek stond met andere lens, GPS tracker,… in). Een grap die ons, naast zo’n €450 ook een honderdtal prachtige foto’s – al zeg ik het zelf – zal kosten. Ik zal jullie dus nooit kunnen laten zien hoe fenomenaal de zonsondergangen in de baai van Small La Laguna zijn of hoe het binnenland eruit ziet. Bijgevolg hebben we – weeral – een voormiddag in het politiebureau gespendeerd, ditmaal om de verdwijning te officialiseren. Je weet maar nooit. Al geloof ik er niet in mijn speelgoed terug te zien zonder opnieuw langs de kassa te passeren.

In positiever nieuws hebben we wel van de namiddagzon kunnen genieten al dobberend voor het hotel en hebben we de beste snorkeltocht tot nog toe ondernomen. Zeepaardjes, kreeften, regenboogvissen, kogelvissen,… ze waren er plots in dozijnen. Maar fotografisch bewijs zit er voorlopig dus helaas niet in.

Onze checklist met bezochte duikspots rond Puerto Galera begint dan toch eindelijk een respectabele lengte aan te nemen. The drydock, een oud droogdok dat opzettelijk is gezonken tot 25 meter diepte en daar ondersteboven rust, en Ernie’s Point, ooit de woonplaats van de legendarische tandbaars Ernie – schijnbaar zo groot als een huis – en momenteel vooral een milde driftduik langs een lange koraalmuur, vormen de laatste twee toevoegingen aan de lijst. Overmorgen komen er nog twee bij en zaterdag, onze laatste dag hier, trekken we naar het nabijgelegen natuurreservaat Verde Island om twee duiken uit te voeren. Schijnbaar in de hemel der zeenaaktslakken.

Morgen doen we wat we deze namiddag ook gedaan hebben: luieren in een zwembad te midden van het kristalheldere azuurblauwe water, afgewisseld met een rondje snorkelen en een watermeloen of portie Filipijnse snacks.

Slechts één duik (langs een koraalmuur met zachte drift) vandaag, en felicitaties van de aanwezige instructeur voor het behalen van het Advanced Open Water Diver certificaat. De komende dagen – en de rest van ons leven – mogen we dus met een gerust hart diep, ‘s nachts, in driften en naar wrakken duiken. Maar niet vandaag.

Om het afronden van de cursus te vieren zijn we gaan zwemmen aan het prachtige strand van Talipanan. Niet toevallig de locatie waar ook de meest tropische pizzeria (met pizza’s van Italiaans niveau) te vinden is. Minder dan een meter van het azuurblauwe water verwijderd, worden hier pizza’s geserveerd waar je met z’n tweeën stevig van kan eten. En dat voor een prijs die in Japan ondenkbaar is. Ook de rit van Sabang naar Talipanan en van daar terug naar Puerto Galera was best vermakelijk, met z’n drieën (wij en de chauffeur) op een kleine motor over de tropische baantjes scheuren, even een helm opzettend wanneer er een politiebureau in de buurt is.

In Puerto Galera gingen we – tevergeefs – op zoek naar een portie ramboetan, maar hebben we wel een wandeling over de sandbar, een 50 meter lang strand met zee aan beide kanten, meegepikt evenals enkele mooie beelden rondom Muelle Pier. Een mooie ontspannende dag die onze batterijen weer vol verlangen naar onderwaterpret heeft geladen.

Een bezoek brengen aan Puerto Galera en Talipanan (lees: pizza in de meest waanzinnige pizzeria ter wereld, zonnebaden op een zandbank en een grote hoeveelheid ramboetan inslaan) staat ingepland voor morgen, na onze ochtendlijke driftduik. Daarmee zitten onze vijf Advanced Open Water Course dives er dan op. Met andere woorden: we hebben vandaag onze eerste diepteduik en nachtduik uitgevoerd (na de eerste wrakduik en technische navigatieoefening van gisteren).

De diepteduik was opnieuw – grote vreugde – naar een wrak. Ditmaal het met opzet gezonken cargoschip Alma Jane, rustend op zo’n 30 meter onder de zeespiegel. Een imposante en relatief intacte structuur die huisvesting biedt aan een grote groep dodelijke maar feeërieke koraalduivels. Ook een school uit de kluiten gewassen schopvissen stoorde zich er niet aan met ons mee te zwemmen en een kleurrijke volwassen pipefish was overduidelijk gefascineerd door zijn spiegelbeeld in mijn duikmasker.

De nachtduik begon rond valavond en eindigde een half uur later in pikzwart water. Garnalen, koraalduivels, ondergegraven alen, een kanjer van een kogelvis, anemoonvissen in alle maten en soorten lieten zich stuk voor stuk vangen aan het valse voorwendsel van zich ongezien in de nacht te kunnen hullen. Ook het in groep gewichtloos in een donkere massa zweven met lichtstralen die de omgeving afzoeken heeft een hoog actiefilmgehalte. Daar hou ik van.

Daar waar we een half jaar geleden in Puerto Galera neerstreken met als doel het Open Water Diver certificaat te behalen, zijn we hier ditmaal voor diens opvolger: het Advanced Open Water Diver certificaat, een aaneenrijging van vijf specialisaties. Twee daarvan zijn vastgelegd (tot 30 meter diep duiken en navigatie) en drie hebben we vrij gekozen (stromingsduiken, wrakduiken en nachtduiken). Daarbij horen 5 duiken die minstens één onderdeel – en liefst een combinatie – beslaan. Vervolgens zijn we vrij om met ons nieuw (en oud) diploma op zak nog extra duiken te ondernemen. En – zoals het er nu uitziet – zal het ook zo geschieden.

Verleden keer hadden we al relatief weinig van de omgeving – althans het deel boven de zeespiegel – gezien en ook ditmaal zullen we handig moeten plannen. Want hier niet duiken is zo’n zonde. Dat gevoel werd vandaag alleen maar versterkt tijdens onze eerste duik naar drie scheepswrakken. Niet alleen de met koraal bezette structuren die uit het niets oprijzen zijn verbluffend, des te meer zijn de inwoners. Van zeeslangen over kanjers van schopvissen tot flamboyante kreeften en een sporadische murene. Dit was niet ons laatste wrak van de week, zoveel staat vast.

Een belofte aan mezelf is gebroken: ik reis opnieuw naar een plek waar ik al al eens een tijdje vertoefd heb. Ter mijner verdediging: Puerto Galera komt heel dicht bij wat je als paradijs zou kunnen omschrijven. En met slechts een handvol van de nabije tropische stranden, 36 tropische duikspots en watervallen, warmwaterbronnen, hangbruggen, traditionele dorpen en grotten bezocht was het een meer dan logische keuze voor de Golden Week dit jaar.

Eén namiddag en avond bevinden we ons nog maar in Sabang / Small La Laguna en we hebben er al een snorkelpartij, spotgoedkope eeuwig durende massage, diner in mijn Filipijns lievelingsrestaurant, kennismaking met de lokale Nederlander en verwondering over ‘wanneer het nu eindelijk eens beneden de 30°C wil zakken’ op zitten. En de grote vakantiemiddelen komen morgen pas boven.

Op onze laatste dag in Puerto Galera (morgen hebben we nog een etmaal in Manila te spenderen alvorens we naar Japan terugvliegen) hebben we het koraalrif ingeruild voor het zandstrand. Niet hetgeen vlak voor de deur, maar het – recht uit de boekjes – White Beach en het iets verder gelegen en minder toeristische Talipanan Beach. Ook hebben we het stadje Puerto Galera zelf (waar we tot voor vandaag enkel in een jeepney waren gestapt na aankomst) afgestruind. Een lekker relax dagje zon, zee, strand en kuieren. Een vaccinatie tegen het werk dat ons in Japan te wachten staat.

Onze eerste en tweede duik die geen zandstrand afwandelen inhielden zitten erop en ze waren fantastisch. In de ochtend hebben we duiksite Monkey Beach 40 minuten lang verkend en rond de middag hebben we Big La Laguna Point dezelfde behandeling gegeven. Beide tot op een diepte van 18 meter.

Monkey Beach

A coral slope down to 20 meters makes this an easy dive, except from when currents are running – you can pick up quite a lot of speed here. If you drop in the middle of the bay, you will most likely encounter a wreck at 18 meters, tilted to the side. Many frogfish, especially the black variety, have made this area their home. Look around in the sand and you’ll find lots of small holes, most of them inhabited by the shy jaw fish. See anything green running swiftly over the sand from one coral to the next? It’s probably a mantis shrimp, they are very common here. Plenty of small reef fish, crinoids and nudibranchs.

Big La Laguna Point

On the edge between Big Lalaguna beach and Small Lalaguna dito, extends a small wall with a very healthy reef. Starting at 5 m, it drops down to 15 m where a lush coral slope takes over down to 20 m. The wall has cracks and crevices with an amazing variety of marine life: from colonies of anemone fish to scorpionfish, schools of longfin bannerfish, sweetlips, cardinal fish, trigger fish and hiding lionfish. Look out for the real clown fish, there are a few families here. A big variety of nudibranchs is found here, as well as moray eels and the occasional blue ribbon eel. Between 15 and 20 m there are two large coral covered hills with a sandy channel in between them, a great place to find frog fish, octopus and schools of snappers, as well as big sea fans.

Van de tweede – iets minder fenomenale (omdat de stroming was gaan liggen) – duik heb ik een video-opname. Maar daarop is het nog even wachten aangezien ik een kabeltje kwijt ben. Intussen geef ik nog even mee dat de wereld twee gecertificeerde duikers rijker is. Onderwaterwereld, we komen eraan!