Op onze laatste dag in Puerto Galera (morgen hebben we nog een etmaal in Manila te spenderen alvorens we naar Japan terugvliegen) hebben we het koraalrif ingeruild voor het zandstrand. Niet hetgeen vlak voor de deur, maar het – recht uit de boekjes – White Beach en het iets verder gelegen en minder toeristische Talipanan Beach. Ook hebben we het stadje Puerto Galera zelf (waar we tot voor vandaag enkel in een jeepney waren gestapt na aankomst) afgestruind. Een lekker relax dagje zon, zee, strand en kuieren. Een vaccinatie tegen het werk dat ons in Japan te wachten staat.

Onze eerste en tweede duik die geen zandstrand afwandelen inhielden zitten erop en ze waren fantastisch. In de ochtend hebben we duiksite Monkey Beach 40 minuten lang verkend en rond de middag hebben we Big La Laguna Point dezelfde behandeling gegeven. Beide tot op een diepte van 18 meter.

Monkey Beach

A coral slope down to 20 meters makes this an easy dive, except from when currents are running – you can pick up quite a lot of speed here. If you drop in the middle of the bay, you will most likely encounter a wreck at 18 meters, tilted to the side. Many frogfish, especially the black variety, have made this area their home. Look around in the sand and you’ll find lots of small holes, most of them inhabited by the shy jaw fish. See anything green running swiftly over the sand from one coral to the next? It’s probably a mantis shrimp, they are very common here. Plenty of small reef fish, crinoids and nudibranchs.

Big La Laguna Point

On the edge between Big Lalaguna beach and Small Lalaguna dito, extends a small wall with a very healthy reef. Starting at 5 m, it drops down to 15 m where a lush coral slope takes over down to 20 m. The wall has cracks and crevices with an amazing variety of marine life: from colonies of anemone fish to scorpionfish, schools of longfin bannerfish, sweetlips, cardinal fish, trigger fish and hiding lionfish. Look out for the real clown fish, there are a few families here. A big variety of nudibranchs is found here, as well as moray eels and the occasional blue ribbon eel. Between 15 and 20 m there are two large coral covered hills with a sandy channel in between them, a great place to find frog fish, octopus and schools of snappers, as well as big sea fans.

Van de tweede – iets minder fenomenale (omdat de stroming was gaan liggen) – duik heb ik een video-opname. Maar daarop is het nog even wachten aangezien ik een kabeltje kwijt ben. Intussen geef ik nog even mee dat de wereld twee gecertificeerde duikers rijker is. Onderwaterwereld, we komen eraan!

Al onze confined water dives – nu ja – zitten erop in twee sessies in het koraalrif voor de kust van Small La Laguna en ook onze theorie is daarnet definitief afgerond met een 100% correct examen. 25% van de aspirant duikers zou hiervoor falen, al zie ik niet in hoe zwaar je onder invloed moet zijn om dat voor mekaar te krijgen.

Belangrijker nieuws is dat we vandaag tot 7 meter zijn gaan duiken, na het uitvoeren van de vereiste oefeningen, en het er alleen maar mooier op wordt. Dat belooft voor wanneer we morgenvroeg met de boot naar een duiksite met wereldfaam varen. Ik probeer jullie te includeren door te filmen. Geen beloftes.

Duiken is niet gelijk aan onderwater snorkelen, zoveel is vandaag duidelijk geworden. Na het bekijken van 3 van de 5 video’s die over exact hetzelfde gaan als de eerste 3 van 5 hoofdstukken die ik gisteren geleerd heb (lees: saai), was het immers eindelijk tijd om het rif in te gaan. Want de basistechnieken die je normaal gezien in een zwembad aanleert, mag je hier uitvoeren tussen de gifgroene anemonen en de koningsblauwe zeesterren. Al heb ik daar nog niet zoveel van kunnen genieten. Alhoewel het duiken vlekkeloos verliep had ik toch 80% van mijn hersencapaciteit nodig om alles onder controle te houden en dus maar 20% over om te genieten. Al wijzigt die verhouding waarschijnlijk heel snel. Het is een beetje zoals de auto ‘met jou rijdt’ wanneer je net begint met het leren van autorijden. Bijlange niet onderwater snorkelen dus. Maar wel vele malen spectaculairder.

Een dagje theorie leren terwijl er een tropisch strand 2 meter verder je probeert te lokken met het kabbelend geluid van azuurblauw water. De horror. Maar morgen zijn we er dan ook definitief vanaf en kunnen we naar hartenlust beginnen duiken. Eerst in een zwembad, later in het rif. En tussenin zijn er nog verschillende dorpjes, watervallen, stukken regenwoud, massagesalons en parelwitte stranden te verkennen. Deze week extra – die mij in Japan in de problemen gaat brengen – lijkt nu al te kort.

Dertig slapeloze uren zijn we onderweg geweest van Ha Long Bay tot Puerto Galera, maar die hoeveelheid aan benodigde dubbels (2 boten, 2 bussen, 2 taxi’s en 2 vluchten) en de immer traag voortschrijdende uren in verveling zitten wachten lijken het nu al waard. Puerto Galera ziet er in de nasleep van een tropische storm gisteren immers picture perfect uit: een samenraapsel van zonovergoten kustdorpjes die wat Caraïbisch aandoen, neergezet langs een met palmbomen omzoomd netwerk van baaien rondom één van de mooiste koraalriffen in Zuid-Oostazië. Alleen de oceaan had nog wat wilde stuiptrekkingen tijdens onze overtocht vanaf Luzon eerder deze namiddag, wat leidde tot de meest waanzinnige boottocht van mijn leven tot op heden. Een uit de kluiten gewassen kermisattractie kan niets beginnen tegen het aantal keren wij op een vrije val tussen de meters hoge golven werden getrakteerd.

De komende week genieten we hier – in de baai Small La Laguna om exact te zijn – op ons dooie gemak nog wat na van onze prachtige reis doorheen het land van de blauwe draak en gaan we voor een nieuw brevet: dat van Open Water Diver. Want zo’n knoert van een koraalrif op amper 3 uur vliegen van onze Japanse thuis kunnen we simpelweg niet aan ons voorbij laten gaan.

Lees verder