Morocco by night
Het percentage moslimvrouwen met een hoofddoek mag dan wel beduidend lager liggen dan in België (hooguit de helft draagt er hier één), de rest van het lichaam blijft zedelijk bedekt. Meerlagige vorm- en kleurloze zakken mogen dan wel voornamelijk door oudere (40+) vrouwen gedragen worden, ook de vrouwen van mijn leeftijd lopen er goed ingeduffeld bij, ongeacht de temperatuur. Lange jeansbroeken en Arabisch aandoende jurkjes met daaronder een halsloos T-shirt lenen zich daar blijkbaar perfect toe.
Groot was dan ook mijn verbazing toen ik daarnet – na het ondergaan van de zon – steeds meer en meer Marokkaanse leeftijdsgenotes op straat zag komen met nauw aansluitende broeken (nog steeds tot onder de knieën) en topjes die recht uit het Westers uitgangsleven geplukt zijn. Weg zedelijkheid, ’s avonds wordt er gefeest in Marokko!
Uiteraard horen daar ook traag voorbij rijdende auto’s, gevuld met kerels die elk meisje naroepen, bij. Welkom in België (aka Morocco by night)!
Meknes – Dag 5
Meknes is zowat de meest gemiddelde Marokkaanse stad tot nu toe. Niet vuil en niet proper, rammelbakken naast moderne wagens (eigendom van voornamelijk Franse Marokkanen) naast kalesjen, niet duur en niet goedkoop. Ik hou wel van gemiddelden. Misschien hou ik daarom ook wel meer van Meknes dan van Casablanca of Rabat.
Ook vandaag hebben onze voeten genoeg kilometers afgelegd. Ditmaal niet omdat alle bezienswaardigheden buiten de stad liggen, maar omdat de stad simpelweg uit twee delen bestaat (met op de scheiding het grootste McDonalds filiaal ooit gezien).
Het mausoleum van Moulay Ismail, de Bab Mansour, de souks en Dar el Ma hebben we vandaag bezocht in een aangename 35°C. Dar el Ma (de opslagplaatsen voor graan en water, die de stad in de 17de eeuw overeind hielden tijdens de belegering door de barbaren, en de stallingen voor duizenden paarden) is momenteel gesloten voor publiek wegens renovatiewerken. Maar met behulp van een taxichauffeur en een gulle gift van 40 Dirham kregen we zelfs een privé-rondleiding van de conciërge.
Alvorens we morgen in Fez aankomen maken we een tussenstop in Volubilis, het belangrijkste Romeinse ruïnecomplex in Marokko.
Rabat – Dag 4
Marokko heeft me vandaag verrast. Deze ochtend geen boemeltrein type Roemenië maar een inter city type Antwerpen-Brussel, inclusief verdiep en airco (die afstond omdat het anders té westers zou aanvoelen). Deze ochtend geen grauwe stad met krottenwijken, maar een – naar Marokkaanse normen – nette stad gevuld met mannen in maatpak.
Rabat verwelkomt je met grote onderhouden esplanades en een ruime medina (nog steeds levendig, maar met een pak minder geduw doorheen smalle straatjes). Het is de meest westerse stad onder de Marokkaanse steden, al doen sommige stadsdelen hun best om het tegendeel te bewijzen.
De meeste bezienswaardigheden, waaronder Romeinse ruïnes, het mausoleum van Hassan II en een middeleeuws stadsdeel met prachtig uitzicht over de kust, liggen aan de rand van de hoofdstad. Dat staat gelijk aan kilometers wandelen in de brandende zon.
Voorts was vandaag een rustige dag, die we hebben afgesloten met aperitief bij zonsondergang en pizza’s. Zodra we de woestijn in duiken zal het immers enkel tajine of couscous met kefta, lam of kip zijn wat de pot schaft.
Morgen staat de voorlaatste stad op het programma: Meknes. Daarna trekken we door naar Fez.
Casablanca – Dag 3
Er zijn weinig plaatsen waar ik na zonsondergang niet graag kom en er zijn er nog minder waarbij ik datzelfde gevoel overdag heb. De oude medina van Casablanca heeft zichzelf comfortabel in dat laatste lijstje geplaatst.
De snelste wandelroute om van de levendige marché central (waarnaast ons hotelletje voor vannacht ligt) naar de moskee Hassan II te wandelen loopt dwars doorheen de oude medina. Niet echt de meest idyllische wandeling van mijn leven, maar het was de moeite waard. De moskee Hassan II is immers de tweedegrootste moskee ter wereld (na Mekka), heeft een oppervlakte van 2 hectare, een minaret van 200 meter hoog en een plein met Vaticaanse allures (met plaats voor 80000 gelovigen). Indrukwekkend!
Het nieuwe gedeelte van Casablanca is gebouwd naar de Franse havenstad Nice. Met wat moeite zie je het, al blijf je onmiskenbaar in Marokko. Casablanca is een afgeleefde stad met een grote kloof tussen rijk (rijden rond in een Mercedes ML) en arm (lopen rond in een stoffige, vuile en gescheurde jelaba).
Wat de temperatuur betreft voelt het hier niet veel frisser aan. Wat we gewonnen hebben in graden, hebben we weer moeten inboeten in vochtigheid.
Morgen sporen we verder naar Rabat, de Marokkaanse hoofdstad.
Marrakesh – Dag 2
Gisteren werden we, na twee maal twee uur (peanuts dus) vliegen, op de tarmac van de luchthaven van Marrakesh opgewacht door temperaturen die in de schaduw met de veertig graden flirten. Best doenbaar wist een Marokkaan, vorige week was het immers 45 graden. Het is hier warm, maar inderdaad draagbaar en verre van het plakkerigst ik me ooit heb gevoeld (bespaar me uw gedachten bij deze zin).
Marrakesh is een leuke stad, al komt dat vooral door de uitgebreide soeks en het Djemaa El Fna plein dat een paar keer per dag van inkleding verandert. Voorts is het een gewone Arabische stad (met alle bijhorende kwaliteiten en ergernissen) met vriendelijke inwoners. Wie op reis gaat naar Marokko raad ik aan er een dag of twee te blijven. Wie op zoek is naar een bestemming voor een romantische city trip raad ik het hieronder besproken Madrid (of New York, Istanboel of Barcelona) aan.
Morgen reizen we door naar Casablanca, waar het zo’n – welkome – tien graden frisser zou zijn. Ik ga intussen genieten van een verkoelende douche in het kleine Arabische paleis dat onze kamer is en vervolgens een tajine laten smaken tussen het hypnotiserende geluid van de slangenbezweerders. Tot snel!
Madrid
Ruim een maand later dan beloofd volgt hieronder mijn reisverslag over Madrid.
Om ongekende reden had ik – tot voor kort – het idee dat de Spaanse hoofdstad (in tegenstelling tot de Franse of Britse) maar een grauwe boel is en dat Barcelona de trekpleister is voor al wie zich wél wil amuseren op citytrip in Spanje. Niets is echter minder waar. Barcelona moet sinds een maand haar derde plaats in mijn favorietenlijstje der citytrips plots delen met Madrid.
De stad gonst van het leven en overal is er altijd wel iets leuks te doen. Al is het maar tussen de Madrilenen rondslenteren in de vele winkelstraten, uitgebreid genieten van de Spaanse keuken in één van de vele eethuizen of pootjebaden in één van de vele fonteinen. Madrid is een grote speeltuin waarin de inwoners een live instructievideo zijn die voordoen wat mag en kan. Daarnaast heeft Madrid ook heel wat te bieden op toeristisch vlak. Of je nu kickt op musea (niet zo mijn ding), architectuur (al meer mijn ding) of gewoon leuke plekjes met prachtige uitzichten op unieke locaties (helemaal mijn ding), je vindt ze er allemaal.
Madrid bezoeken is trouwens helemaal niet zo duur. Met Iberia vlieg je vanuit Zaventem in twee uur naar de Madrileense luchthaven Barajas, vanwaar het je minder dan €2 en een dik half uur kost om in het centrum van de stad te geraken. Wie daar een overnachting zoekt kan ik nog een fantastisch hostel in het mooiste deel van de stad aanbevelen.
Madrid is in één woord een aanrader.
PO-snow 2009
Het is afgelopen maand rustig geweest op deze blog. De eerste drie weken kwam dat door massa’s schoolwerk, afgelopen week door PO-snow.
PO-snow is de skireis die ik sinds afgelopen najaar samen met mijn studentenraad en de reisorganisatie Sportura in elkaar heb gebokst voor alle studenten PO en hun vrienden. Voor net geen €350 kon je afgelopen week dan ook mee naar het Franse skigebied La Forêt Blanche (skipas, overnachtingen, busreis, voedselpakketten en zowat elke dag gratis après ski inbegrepen).
Deze eerste editie was – als je het mij vraagt – meteen een schot in de roos: 55 deelnemers wisten zich op tijd in te schrijven (tientallen probeerden nadien nog tevergeefs deel te nemen) en hebben zich stuk voor stuk geamuseerd. De zon scheen zoals op een Grieks strand in de maand augustus, de sneeuw lag metersdik, het appartmentsgebouw kon niet beter gelegen zijn, pistes in alle kleuren waren er in overvloed en PO’ers onder elkaar is garantie voor sfeer.
Nu rest enkel nog de reis te evalueren met de gehele studentenraad en het volgend jaar nóg beter (en goedkoper) te doen.
Vliegen
Het is kerstvakantie en dus de periode om vakantiebestemmingen te beginnen uitzoeken voor de komende zomervakantie. Over ongeveer een maand voeren immers alle reisbureaus campagne en gaan de prijzen van de vluchten (en hotels) de hoogte in. Tijd dus om een land en een algemeen reisplan te bepalen en de vluchten vast te leggen.
Uiteraard kan je ook op reis zonder het vliegtuig te nemen, maar “verre” reisbestemmingen trekken mij al enkele jaren sterker aan dan hun West-Europese tegenhangers, die ik voor het overgrote deel trouwens ooit al eens bezocht heb. Onder andere de rubriek “Reizen” op deze weblog getuigt daarvan met bestemmingen zoals Istanboel, Japan, New York, Praag, Sri Lanka en het Westen van de USA.
De bestemming van deze zomer wordt Marokko. Geen hotel in een badstad zoals Agadir of Essaouira, maar een rondreis door de keizerlijke steden en de Zuidelijke woestijn, met als uitvalsbasis de luchthaven van Marrakech. Het vliegtuig is niet alleen de snelste manier om in Marokko te geraken, maar ook een relatief goedkope. Voor zo’n €225 vlieg je immers heen en terug van op nationale luchthavens.
Na enkele uren zoeken bekwamen we dit goedkoopste tarief op Vliegwinkel.nl, dezelfde website waar we een jaar geleden ook al de goedkoopste vluchten naar San Francisco vonden. Een bezoekje waard dus wanneer je zelf op zoek bent naar een vlucht. Let wel: bovenop hun prijs komen helemaal op het einde van het reservatieproces nog een eenmalige €15 adminstratiekosten en de door de luchtvaartmaatschappeij bepaalde reservatiekosten (zo’n €10 à €15 per persoon).
Beppu – Dag 19
Na een ochtendbezoek aan de tuin Suizenji in Kumamoto zijn we gisteren – via die paar autosnelwegen die Kyushu rijk is – naar Beppu gereden, bekend om zijn natuurlijke bronnen. Deze zijn het best te bezichtigen in de 8 “hellen”, plaatsen waar het 97 tot 99°C warme water uit de grond broebelt, springt of spuit. De hellen zijn al van op honderden meters op voorhand zichtbaar dankzij de gigantische stoomwolken die uit de azuurblauwe, vuurrode of modderbruine vulkanische poelen opdampen.
De overnachting in Beppu is een verjaardagscadeau van Lynn voor mij (naast een funky telegeleide helicopter en persoonlijke yukata): een echt onsenhotel met traditioneel Japans diner en mijlenver uitzicht op de zee. De avond bestond dan ook uit stijlvol eten en achteraf weken in natuurlijk bronwater bovenop het dak van het hotel, in de warme Japanse nachtelijke wind… het leven kan mooi zijn.
Kumamoto – Dag 16
Tussen Kumamoto, waar we de komende 2 dagen verblijven, en Fukuoka, van waaruit ik de vorige post schreef, hebben we nog verbleven in Nagasaki, de tweede stad waar “de bom” viel. Veel valt daar niet meer van te merken (op het peace park, het atomic bomb hypocenter en de ondraaglijke zomerhitte na): de stad is helemaal herbouwd als voorheen en geeft het gevoel veel ouder te zijn dan ze daadwerkelijk is. Het verschil met het modernistische Hiroshima, dat met een duidelijke visie heraangelegd is, kan dus nauwelijks groter zijn.
In België beleeft de festivalzomer zijn hoogtepunt met Pukkelpop dezer dagen, in Japan staat de zomer bekend om zijn matsuri’s, de Japanse tegenhangers van onze festivals. Eigenlijk zijn ze best te vergelijken met de pensenkermissen en jaarmarkten die wij in september houden. Elke wijk, stad, tempel of district heeft er hier één. Sommigen zijn spectaculair, anderen gewoon gezellig. De spirit boat matsuri, gisteren in Nagasaki behoort tot de eerste soort. Wie denkt dat enkel Chinezen er tijdens hun nieuwjaar in slagen om urenlang een geratel van duizenden bommetjes doorheen de hele stad te laten weerklinken, heeft het fout. Terwijl de gestyleerde boten van elke clan in de stad naar de haven worden gedragen leven de Japanners zich als kinderen uit bij het afsteken van ettelijke tonnen vuurwerk, met een oorverdovend lawaai tot gevolg.
Na een drie uur durende regenachtige rit met onze 800kg pure paardenkracht zijn we deze middag aangekomen in Kumamoto, bekend om zijn traditioneel Japans kasteel. Ondanks het harde onweer (half Vlaanderen had gemakkelijk onder water gestaan) hebben we ons niet laten doen en het hele kasteel bezocht. Morgen staan de andere twee bezienswaardigheden in de buurt op het programma: de vulkaan Aso en de tuin Suizenji.
