Kopenhagen – Dag 2

Met het zonnetje dat door de gordijnen scheen werden we deze ochtend rond een uur of acht wakker. Kopenhagen is een rustige stad en op zondagochtend bij momenten bijna desolaat. De enige andere levende zielen die we tegenkwamen terwijl we op een bankje in de ochtendzon ons ontbijt (Deens gebak en chocolademelk) nuttigden, waren een handvol jonge Denen die niet schenen door te hebben dat de feestnacht op zijn allerlaatste been liep.

Na het ontbijt trokken we – na een tussenstop in één van de vier koninklijke paleizen – naar het eiland Christianshaven, waarvan Christiania de bekendste bezienswaardigheid is. De inwoners van dit hippiedorp verklaren zich volledig onafhankelijk van Kopenhagen (en van Denemarken en de EU) en wonen er in een levensstijl die veel weg heeft van de Jamaicaanse en die de mentaliteit van Camden Town (Londen) laat lijken op die van plat gedraaide popmuziek. Een zondagochtend betekent er dan ook ontwaken met een frisse pint aan één van de vele olietonkampvuren in het midden van de straat, omringd door een ensemble van houten woningen annex werkschuren beschilderd in de meest kleurrijke motieven. Helaas wordt het beoefenen van de edele kunst der fotografie niet echt geapprecieerd door de inwoners. Uit respect hebben we het dan ook bij een ochtendwandeling gehouden door dit stadsdeel, waar 10 jaar geleden wiet nog eenvoudiger te verkrijgen was dan een Deens gebakje (@Nederlanders: sounds familiar?) en men naakt op straat zijn kledij van de waslijn kon gaan halen.

Na een fikse wandeling door het Noordoostelijke deel van Christianshaven kwamen we rond de middag aan bij het megalomane operahuis (@Australiërs: sounds familiar?) van Kopenhagen, vanwaar we per waterbus naar het Kastellet (ten noorden van Indre By) vaarden. Vlakbij bevindt zich het wereldberoemde maar onopvallende standbeeld van de kleine zeemeermin. In Kopenhagen staan immers meer standbeelden dan in een willekeurige combinatie van drie andere West-Europese hoofdsteden samengeteld en de meeste daarvan zijn veel groter dan die van de kleine zeemeermin. Ach ja, het is dan ook de kleine zeemeermin.

Van daar zijn we terug naar het Zuiden getrokken met de Marmorkirken en Nyhaven als belangrijkste bezienswaardigheden. In die eerste hebben we de enige mogelijkheid van de dag om een wandeling bovenop de koepel te maken meegepikt. Van daarop heb je een prachtig 360° zicht over de stad en zie je in de verte zelfs het Zweedse Malmö liggen. Nyhaven is dan weer het stukje Kopenhagen dat op 99% van de postkaarten voorkomt: de gezellige binnenhaven met vele (dure) restaurantjes op de oevers. We hebben het als lunch dan ook maar op één van de talrijke hot dog koten gehouden. New York (de bakermat), Frankfurt (waar ze bekend werden) en Kopenhagen (waar ze populairder dan waar ook ter wereld zijn)… ze proeven keer op keer anders. En hier in Kopenhagen proeven ze misschien nog wel het best van allemaal. Je hebt hier dan ook een twintigtal rijkelijk belegde soorten. Voor ieder wat wils.

Morgen staat de Rundetaarn, het verder opsnuiven van de sfeer en het eten van smørrebrød op het programma. Morgenavond kunnen we al weer van het Belgische klimaat profiteren. Dat wordt dus nog even genieten.